حديث شيعهء اماميه ، قرن چهارم و پنجم هجرى / اصول اربعمائة / تاريخ حديث شيعه / مرآة العقول در شرح كافى / مجلسى ، محمد باقر / كافى ، پرسش‌ها و پاسخ‌ها . مقدمه قال اللَّه تعالى : « فَبَشِّرْ عِبادِ الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُولئِكَ الَّذِينَ هَداهُمُ اللَّهُ وَ أُولئِكَ هُمْ أُولُوا الْأَلْبابِ » . « 1 » قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله . . . لاقول الا به عمل ، ولا قول ولا عملَ الا بنيّة ، ولا قول ولا عمل ولا نية الا باصابة السنة . « 2 » با عنايت به سخن مذكور از پيامبر اسلام و با توجه به منزلت و اهميت سنت ( مجموعه‌اى از اقوال ، افعال و تقارير معصوم عليه السلام ) در تعاليم دينى ، از آنجايى كه ابزار و راه انتقال اين محتواى گرانسنگ به اعصار محروم از حضور ظاهرى معصوم عليه السلام ، گوش و شنيدن منقولات بوده است ، دقت و تأمل در انتساب و نظر در صحت و سقم استناد مسموعات به معصوم عليه السلام امرى طبيعى ، بلكه ضرورى به نظر مىرسد . البته اين مهم از ديرباز و همواره از سوى طرفداران و معتقدين به سنت مورد توجه ، و از جانب دوستان ناآگاه و مخالفان آگاه مورد خدشه و ايراد قرار گرفته است . و اكنون با گذشت زمان و دور شدن از عصر حضور ظاهرى پيامبر صلى الله عليه و آله و امامان معصوم عليهم السلام توجه به اين واقعيت ، و مواجههء با چنين پديده‌اى ، راهكارهاى منطقى ، علمى و قانع كننده‌اى مىطلبد . از آن‌جا كه قرآن قطعى الصدور و آيات فراوانى از آن محكم و وافى به مقصود است ، ارائه محتواى ظنى الصدور سنت به قرآن يكى از روش‌هاى علمى و اصول صحيح در حصول اطمينان استناد سنت به معصوم و در تعيين اعتبار و ميزان ارزش آن مىباشد . چارهء اساسى ديگر در علاج ظنى الصدور بودن سنت ، بررسى اوضاع و احوال سلسله راويان و تدقيق در اسناد و مدارك حديث است . اين امر از قديم الايام مورد اهتمام معتقدين و مروجين سنت در ايجاد اطمينان

--> ( 1 ) . زمر ، 18 . ( 2 ) . اصول كافى ، ج 1 ، ص 90 ، ح 9 .